Nieuwe vriendschappen

  • Nieuwe vriendschap…

     

    Onlangs heb ik een leuk project gedaan op een basisschool. In elke klas was er gelegenheid om iets te doen rond het thema ‘ruzie voorkomen en oplossen’.

     

    In de gecombineerde groep 3 en 4 gaf de leerkracht aan dat sommige kinderen moeite hadden om vriendschappen aan te gaan. Natuurlijk waren er de vaste vriendschapspatronen ontstaan, maar voor sommige leerlingen leek het lastiger om aansluiting te vinden. Onze stelling was dat wanneer je elkaar kent en aardig vindt, dat ruzies in de toekomst zal voorkomen.

     

    Maar ja, vriendschap afdwingen is moeilijk en voelt als een communistische interventie die niet past bij het land en de tijd waarin wij leven. De vraag op welke manier je vriendschappen kunt stimuleren, dat triggerde ons wel.

     

    Er zijn allerlei psychologische onderzoeken die wijzen op het nabijheidseffect. Vertaald naar de leefwereld van 6 tot 8 jarigen: degene waar je meer dingen mee doet, die zul je beter leren kennen en eerder vrienden mee worden dan degene die ver weg staat en onbekend blijft.

     

    Misschien heb je daar zelf ook ervaring mee, dat degene naast wie je ‘toevallig’ zat nu ineens je partner of beste vriend is. Je dankt het lot dat jullie elkaar ontmoet hebben. Maar je bent je tegelijkertijd onbewust van de gemiste kansen. Misschien bestaat er een nog leukere partner die je misloopt omdat jullie nooit in elkaars buurt waren….

     

    Terug naar de basisschool. We nodigden de kinderen uit om nieuwe vrienden te maken en gedurende een week veel dingen samen te doen en zoveel mogelijk over elkaar te weten te komen. Zo ontstonden nieuwe en verrassende koppels van kinderen die normaal gesproken nooit met elkaar omgaan. We gaven ze een kaart, met daarop suggesties om samen dingen te doen en sterren om in te kleuren als het gelukt was. Samen leren, samen spelen, samen een eigen project doen en iets over elkaar vertellen.

     

    De resultaten waren hartstikke leuk en een bevestiging van het nabijheidseffect. In twee koppels gebeurde eigenlijk helemaal niets. Ze hadden geen klik en die is er ook niet gekomen. Bij de andere koppels ontstonden soms mooie dingen. De ‘gedwongen’ samenwerkingen leiden ertoe dat ze samen lol hadden en meer over elkaar te weten kwamen. Van lievelingseten tot leeftijd van de broers en zussen. Overeenkomsten zorgden voor herkenning en hadden het effect dat ze elkaar aardig begonnen te vinden. “Hij is eigenlijk heel leuk” koppelde een meisje terug over een jongen waar ze voor die week misschien wel wat ontzag voor had.

     

    De leerkracht was ook erg enthousiast, had echt nieuwe patronen gezien, die ook een paar weken na het project nog steeds stand hielden.  Het nabijheidseffect in de praktijk, dat kan dus mooie resultaten opleveren! 

Reacties

0 reactie(s)