De Platanenborrel

• Geplaatst door claudia broeke 8 maart 2012 - #  #civil society  #wijkgericht werken  #dialoog  - 139 keer bekeken

  Vandaag - 8 maart - worden er in heel Stichtse Vecht mooie gesprekken gevoerd. Een particulier initiatief en een jaar hard werken met enthousiaste vrijwilligers heeft ertoe geleid dat er vandaag 16 tafels zijn waar inwoners elkaar kunnen ontmoeten. Mensen die normaal gesproken niet met elkaar in contact komen hebben het over het thema "jouw zorg, is mij'n zorg". Los van de gemeente, geloof, een buurtvereniging of welke instantie ook gaan mensen met elkaar in gesprek. Gewoon, als buurtgenoten. Er is geen ander doel dan een ontmoeting, er hoeft geen actielijst uit te komen. 

   

  Aan mijn tafel schoven vanmorgen tien leuke wijkgenoten aan in de kantine van de voetbalvereniging. Sommige kenden elkaar, de meeste nog niet. Een beetje onwennig werden handen geschud. We doen het ook niet zo vaak, in gesprek met een onbekende. "Laatst kwam ik iemand tegen bij de sportschool", vertelt één van de deelnemende vrouwen. "We kenden elkaar van gezicht, omdat we elkaar vaak tegenkomen in het park als we onze honden uitlaten. We raakten aan de praat en constateerden dat we wel de namen van elkaars hond wisten, maar niet van elkaar. En dat we wel elkaars honden begroeten, maar verder nooit praten. Nu lopen we samen ons rondje. Dat zijn waardevolle momenten. Daarom wil ik vandaag ook meedoen, om meer mensen te ontmoeten en hun verhalen te horen". 

   

  Iedereen blijkt blij met de buurt. Zowel de bewoners van het eerste uur - zij wonen er inmiddels 35 jaar - als de mensen die pas een paar jaar in de wijk wonen waarderen de omgeving. Natuurlijk is er wel eens wat: vuil op straat, tuinen die beter bijgehouden kunnen worden, geluidsoverlast. En als je denkt dat alleen jongeren klagen dat er 'hier niets te doen is' dan blijkt vandaag het tegendeel. Gepensioneerden laten hetzelfde geluid horen. 

   

  We vertellen over initiatieven in onze straten. Zonder uitzondering hebben we allemaal onze reservesleutels bij de buren liggen. We laten elkaars honden uit, vangen elkaars kinderen op, helpen elkaar met klussen en met banden verwisselen. En sommigen eten wekelijk samen met elkaar. 

  Er blijken veel straatfeesten te zijn en over de Platanenborrel - spontane bijeenkomsten onder een Platanenboom in de wijk - wordt met zoveel enthousiasme verteld dat het niet anders kan dan dat het daar komende zomer druk gaat worden.

   

  De onwennigheid van het begin van het gesprek is aan het eind verdwenen. Aan het eind worden plannen gemaakt voor nog meer leuke activiteiten in de buurt en tijdens de lunch krijgen die vorm. Al hoeft er bij een dialooggesprek geen actielijst uit te komen, goede initiatieven vinden hun weg toch wel.